Administracja i finansowanie edukacji w Europie

Państwo

Cypr

Flaga Cypru - w centrum umieszczone są: figura przypominająca wyspę Cypr oraz 2 zielone gałązki oliwne
Państwo: Cypr
Ludność 2012 (mln): 1,1
Język urzędowy: grecki, turecki
Domena internetowa: .cy
Kod telefoniczny: +357
Kod kraju: CY
Przewidywany czas kształcenia, 2009: 15,8
uczniowie, pl. publiczne, ISCED 1-3, 2011 (%): 87,5
uczniowie, pl. prywatne, ISCED 1-3, 2011 (%): 12,5
odsetek uczniów i studentów ISCED 0-6 w całej populacji, 2000 (%): 22,5
odsetek uczniów i studentów ISCED 0-6 w całej populacji, 2009 (%): 21,7
absolwenci szkół średnich ISCED 3 w wieku 20-24, 2010 (% populacji): 86,3

Większość uczniów w szkolnictwie podstawowym i średnim (91,3%) uczęszcza do szkół publicznych, które są zakładane i finansowane przez państwo.

Szkoły prywatne funkcjonują głównie na zasadzie samofinansowania. Placówki, które są uznawane za stowarzyszenia non-profit mogą być współfinansowane przez państwo i inne organizacje lub osoby prywatne.

Ministerstwo Edukacji i Kultury odpowiada za administrację oświaty i organizację kształcenia oraz podejmuje wszelkie decyzje dotyczące wydatkowania funduszy przez szkoły. Szereg placówek szkolnictwa wyższego prowadzących specjalistyczne kształcenie zawodowe podlega innym resortom: Ministerstwom Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, Rolnictwa, Zasobów Naturalnych i Środowiska, Sprawiedliwości i Porządku Publicznego, Handlu, Przemysłu i Turystyki oraz Zdrowia. Całościowy nadzór nad właściwym funkcjonowaniem szkół sprawuje inspektorat Ministerstwa Edukacji i Kultury.



źródło: Eures, Eures Polska, Eurostat, Eurydice, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej


Poniżej linki prowadzące do poradnika dotyczącego pracy w Europie (dział praca)

Na UJ - jak podaje przedstawiciel uczelni Maciej Rogala - na studiach stacjonarnych uczelnia przygotowała 9046 miejsc, a liczba kandydatów wyniosła ponad 27 tys. Kandydaci mogli aplikować na dowolną liczbę kierunków, jednak warunek wniesienia opłaty rekrutacyjnej 75 zł za każdą rejestrację powoduje, że większość osób dokonuje przemyślanych wyborów (większość ubiega się o przyjęcie na maksymalnie trzy kierunki, choć zdarzają się pojedyncze osoby, które dokonują rejestracji na 12 kierunków).
Na przyszłych studentów w Łodzi wciąż czekają miejsca w publicznych szkołach wyższych, m.in. Uniwersytecie Łódzkim, Uniwersytecie Medycznym, Politechnice Łódzkiej i Akademii Sztuk Pięknych.
Rzecznik prasowy Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu Jolanta Nowacka uważa, że o taką możliwość latami bezskutecznie zabiegali studenci legitymujący się doświadczeniem zawodowym. „Dla przykładu, dzięki takiemu rozwiązaniu osoba pracująca jako księgowy zaoszczędzi siły i czas niezbędne do studiowania podstaw rachunkowości, a posiadacz zagranicznej matury nie będzie musiał uczestniczyć w zajęciach z danego języka obcego. Program uwzględnia różne przedmioty i sposoby dojścia do odpowiadających im efektów kształcenia" - tłumaczy Nowacka.
Przewodniczący Parlamentu Studentów RP Piotr Mueller uważa, że w nowelizacji ustawy jest wiele zapisów, które są dobre dla studentów. Dodaje jednak, że od uczelni zależy, czy dobrze te zapisy wykorzystają.
Nowe przepisy m.in. wycofują opłaty za drugie studia i zakładają nowe podejście do komercjalizacji badań. Mają także ułatwić dostęp do studiów osobom dojrzałym, zmobilizować uczelnie do prowadzenia studiów o coraz lepszej jakości, a także pomóc uczelniom w radzeniu sobie z niżem demograficznym. Jednym z celów nowelizacji jest też doprecyzowanie i poprawienie niektórych zapisów, które wprowadzono wcześniej - m.in. w nowelizacji prawa o szkolnictwie wyższym z 2011 r.
Najciekawsze zmiany to: zniesienie opłat za drugi kierunek; studia dualne, a także obowiązkowe 3-miesięczne praktyki na studiach o profilu praktycznym; uczenie się przez całe życie - uczelnie będą mogły uznawać wiedzę i umiejętności uzyskane na szkoleniach, kursach, w pracy zawodowej, wolontariacie oraz zaliczać je na poczet studiów.
Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu we Wrocławiu we współpracy z Uniwersytetem Lotaryńskim oferuje studia II stopnia magisterskie z wykładowym językiem angielskim. Od roku akademickiego 2014/2015 studenci MWSLiT będą mieli możliwość rozpoczęcia nauki na Uczelni gwarantującej dwa dyplomy: polski oraz prestiżowy dyplom republiki Francji. Dodatkowo najlepszych 10 studentów po uzyskaniu tytułu magistra otrzyma możliwości kontynuowania nauki na studiach doktoranckich we Francji.
Minister nauki i szkolnictwa wyższego Lena Kolarska-Bobińska informuje, że nowe przepisy - m.in. dotyczące zniesienia opłat za drugi i kolejne kierunki - zaczną obowiązywać już od najbliższego roku akademickiego. "Ustawa o szkolnictwie wyższym wprowadzi wiele zmian, które otwierają uniwersytety na nowe trendy i wyzwania, które czekają nas w przyszłości" - mówi szefowa resortu nauki.

Na podstawie Traktatu o Przystąpieniu Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej, z dniem 1 maja 2004 r. obywatele Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego uzyskali całkowity dostęp do słowackiego rynku pracy. Zatrudnianie obywateli UE/EOG realizowane jest wg takich samych zasad jak obywateli Republiki Słowackiej, za wyjątkiem obowiązku monitorowania napływu i odpływu pracowników zagranicznych oraz członków ich rodzin, wynikającego z Rozporządzenia Rady UE nr 1612/68. Takie same przepisy dotyczą zarówno pracowników stałych i sezonowych, jak też zatrudnionych na obszarach przygranicznych czy w usługach.

Monitoring pracowników zagranicznych realizowany jest za pośrednictwem kart informacyjnych, które wypełnia pracodawca i przekazuje do miejscowego urzędu pracy, spraw socjalnych i rodziny (Uradprace socialnych veci a rodiny).Wypełnioną kartę informacyjną należy złożyć (osobiście lub przesłać pocztą) w dwóch egzemplarzach w urzędzie pracy, spraw socjalnych i rodziny właściwym ze względu na miejsce wykonywanej pracy, w terminie do 7 dni od dnia rozpoczęcia pracy. Również w terminie do 7 dni od dnia zakończenia pracy przez pracownika zagranicznego pracodawca ma obowiązek złożyć kartę informacyjną w ww. urzędzie.

W przypadku gdy pracodawcą jest osoba zagraniczna wykonująca na terenie Słowacji np. usługi budowlano-montażowe, obowiązek wypełnienia i przekazania karty informacyjnej ma pracodawca zagraniczny. W odniesieniu do obywateli UE zatrudnionych na terenie Słowacji przez pracodawcę zagranicznego, kartę informacyjną o rozpoczęciu lub zakończeniu pracy może złożyć słowacka osoba prawna lub fizyczna upoważniona przez pracodawcę zagranicznego.

W przypadku obywateli UE/EOG, którzy przed 1 maja 2004 r. byli zatrudnieni na terenie Słowacji na podstawie zezwolenia na pracę zgłoszenie na podstawie kart informacyjnych nie jest wymagane.

Obywatele EOG zatrudnieni na terytorium Słowacji oraz członkowie ich rodzin (podobnie zresztą jak obywatele słowaccy przy zmianie miejsca pobytu) są zobowiązani do zgłoszenia w ciągu 10 dni od daty przybycia w miejscowym urzędzie policji, zgodnie z Ustawą nr 48/2002 Z.z. o pobycie obcokrajowców na terytorium Słowacji, daty wjazdu, miejsca pobytu i spodziewanej długości pobytu.

Obywatele EOG zamierzający pozostać na terytorium Słowacji na stałe lub przynajmniej dłużej niż 3 miesiące zobowiązani są do zgłoszenia w lokalnym urzędzie policji pobytu stałego. Do wniosku należy dołączyć paszport, 2 zdjęcia oraz potwierdzenie wniesienia opłaty skarbowej w wysokości 4,50 euro. Karta pobytu ma wielkość karty kredytowej i jest ważna przez 5 lat. Po tym okresie można ją przedłużyć na kolejne 10 lat.

W państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG) swobodny przepływ pracowników jest prawem podstawowym pozwalającym obywatelom danego państwa EOG podjąć pracę w innym państwie należącym do EOG na tych samych warunkach jak obywatele wybranego państwa. W okresie przejściowym trwającym maksymalnie 7 lat, począwszy od 1 maja 2004 r., mogą zostać zastosowane pewne warunki ograniczające swobodny przepływ pracowników z, do i pomiędzy nowymi państwami członkowskimi. Powyższe ograniczenia dotyczą jedynie swobodnego przepływu w celu podjęcia pracy.

Od 1 listopada 2007 r. zniesiony został obowiązek uzyskania przez obywateli Polski i innych 7 krajów UE pozwolenia na pracę na terenie Wielkiego Księstwa Luksemburga. Oznacza to, że obywatele polscy mogą zatrudniać się w Luksemburgu na takich samych warunkach jak obywatele pozostałych krajów UE.

Obywatel polski chcący znaleźć zatrudnienie w Luksemburgu powinien zgłosić się w pierwszej kolejności do Ministerstwa Spraw Zagranicznych i Migracji, które poinformuje o warunkach pobytu na terenie WKL.

Następnie powinien zgłosić się do biura zatrudnienia ADEM (l'Administration de l'emploi),które jest agendą podległą Ministerstwu Pracy. ADEM udziela informacji dotyczących rynku pracy, obowiązujących przepisów i wymogów dotyczących kwalifikacji zawodowych. Prowadzi również największą w kraju bazę ofert pracy jak oraz bazę danych o poszukujących pracy. Wiele informacji dotyczących możliwości zatrudnienia w Luksemburgu znajduje się w serwisie internetowym ADEM: http://www.adem.lu/

Aplikacje dla osób poszukujących pracy dostępne są pod adresem internetowym: https://saturn.etat.lu/emrde/

Oferty pracy dostępne są również w serwisach:

http://www.monster.lu/

http://www.jobsearch.lu/

http://www.jobs.lu/

oraz prasie codziennej - dzienniki L'Wort, Le Quotidien i La Voix (weekendowe wydania tych gazet zawierają obszerne dodatki z ogłoszeniami o pracy).

Każda osoba zamierzająca starać się o zatrudnienie w Luksemburgu powinna zdawać sobie sprawę ze specyfiki tego kraju. Ze względu na mały obszar i niewielką liczbę obywateli (511 840. mieszkańców) rynek pracy w Luksemburgu jest dość ograniczony. Liczba zatrudnionych na terenie Luksemburga w 2011 r. wynosiła 375 408 pracowników, z czego blisko 42% stanowili pracownicy transgraniczni - mieszkańcy pobliskich miejscowości w Niemczech, Francji i Belgii, którzy codziennie dojeżdżają do pracy w Luksemburgu. Stopa bezrobocia wynosi 5,4%

Luksemburg jest krajem bardzo stabilnym i praworządnym. Mimo to zwracamy uwagę na konieczność podpisywania umowy o pracę z pracodawcą jeszcze przed podjęciem zatrudnienia. Rozpoczęcie pracy bez posiadania umowy o pracę, umowy o świadczeniu usług stanowi o nielegalności zatrudnienia.

Bardzo istotne jest dokładne zapoznanie się z zapisami umowy o pracę oraz zrozumienie tekstu. W Luksemburgu obowiązują 3 języki urzędowe: luksemburski, francuski i niemiecki. Oznacza to, że pracownik ma prawo domagać się umowy o pracę w jednym z tych trzech języków. Niektóre firmy, zwłaszcza koncerny i instytucje finansowe o charakterze międzynarodowym stosują również umowy o pracę w języku angielskim.

Zgodnie z obowiązującymi przepisami umowa o pracę przygotowywana jest w 3 identycznych egzemplarzach, z czego 1 egzemplarz podpisanej umowy otrzymuje pracownik.

Na podstawie przepisów Unii Europejskiej o swobodzie przepływu pracowników i usług, każda osoba podejmująca pracę w Danii, ma prawo legalnie pracować i mieszkać na terenie Danii, bez konieczności ubiegania się o pozwolenie na pracę i pobyt. W takiej sytuacji wymagane jest jedynie uzyskanie od regionalnej administracji rządowej potwierdzenia zameldowania. Lista wymaganych dokumentów, niezbędnych do uzyskania zameldowania oraz informacja o czasie postępowania meldunkowego wydawana jest na życzenie przez regionalną administrację rządową

Członkowie rodzin osób poszukujących pracy w Danii mogą im towarzyszyć pod warunkiem, że przedstawiony zostanie akt ślubu lub inny dokument potwierdzający pokrewieństwo np. akt urodzenia, a także posiadać wizę, w przypadku gdy pochodzą z kraju, którego obywatele muszą posiadać wizę wjazdową do Danii. Obywatele UE/EOG mogą przebywać w Danii maksymalnie przez 3 miesiące, natomiast osoby poszukujące pracy maksymalnie do 6 miesięcy, pod warunkiem, że będą w stanie samodzielnie się utrzymać.

Od 1 stycznia 2007 r. obywatele krajów Unii Europejskiej oraz Europejskiego Obszaru Gospodarczego chcący podjąć zatrudnienie w Rumunii, nie muszą mieć pozwolenia na pracę. Obywatele polscy traktowani są obecnie na zasadach identycznych jak obywatele Rumuni, mogą podejmować każdy legalny rodzaj pracy. Należy także pamiętać, że wedle prawa rumuńskiego wszystkie umowy o pracę muszą być w terminie do 20 dni od podpisania umowy zgłoszone i zarejestrowane w lokalnym Urzędzie Pracy.

Pobyt na terytorium Rumunii

Wraz z wejściem Rumunii do UE Polacy uzyskali pełny dostęp do pracy i poruszania się po terytorium Rumunii. Obywatel Polski może przez okres 3 miesięcy przebywać na terytorium Rumunii bez wypełniania jakichkolwiek formalności administracyjnych. Zasada ta dotyczy również członków rodziny, bez względu na ich obywatelstwo. Wjazd na teren Rumunii możliwy jest na podstawie dowodu osobistego lub paszportu, członek rodziny nie będący obywatelem UE powinien posiadać paszport i wizę.

  • Przy planowaniu dłuższego pobytu polski obywatel zobowiązany jest do zarejestrowania swojego pobytu w oddziale terenowym Urzędu ds. Imigrantów (Oficiul Roman pentru Imigrari) - urząd posiada swoje oddziały w każdej stolicy regionu. Warunkiem pomyślnej rejestracji jest spełnienie jednego z poniższych warunków:prowadzenie lub udział w prowadzeniu działalności gospodarczej (np. umowa o pracę zawarta z firmą rumuńską, oddelegowanie do pracy w Rumunii przez firmę polską, zarządzanie spółką w Rumunii, prowadzenie działalności w ramach wolnego zawodu lub świadczenie usług o podobnym charakterze, woluntariat, działalność humanitarna lub religijna),

  • udowodnienie posiadania środków wystarczających do utrzymania siebie i swojej rodziny w Rumunii - zasadniczo dolnym limitem jest poziom płacy minimalnej i świadczenia obowiązkowe na rzecz systemu ubezpieczeń społecznych,

  • kształcenie się w Rumunii w instytucjach systemu edukacji pod warunkiem posiadania środków wystarczających do utrzymania siebie i swojej rodziny w Rumunii.

O rejestrację mogą się także ubiegać członkowie rodzin osób, które wypełniają jeden z powyższych warunków. W czasie rejestracji konieczne jest wypełnienie formularza oraz przedstawienie odpowiednich dokumentów, np.:

  • oddelegowanie pracownika - kopia dowodu osobistego lub paszportu (oryginał do okazania), dokument poświadczający oddelegowanie do pracy w Rumunii (przetłumaczony przez tłumacza przysięgłego), zaświadczenie strony rumuńskiej, na rzecz której świadczona jest praca w ramach delegacji, zawierające okres trwania delegacji i miejsce wykonywania pracy,

  • praca w firmie rumuńskiej - kopia dowodu osobistego lub paszportu (oryginał do okazania), kopia umowy o pracę (oryginał do okazania) zaparafowanej przez Urząd Pracy,

  • zarządzanie spółką - kopia dowodu osobistego lub paszportu (oryginał do okazania), zaświadczenie z Rejestru Handlowego o wypełnianiu obowiązków zarządcy.

Dokumentem poświadczającym prawo do pobytu na terenie Rumunii powyżej 3 miesięcy jest karta pobytu, wydawana przez Urząd ds. Imigrantów po uiszczeniu wymaganej opłaty.

Obywatele UE i członkowie ich rodzin po 5 latach legalnego i nieprzerwanego pobytu na terenie Rumunii mogą starać się o przyznanie prawa pobytu stałego na terytorium tego państwa, czego potwierdzeniem jest karta pobytu stałego.

Meldunek

W Rumunii istnieje obowiązek meldunkowy. W przypadku noclegów w hotelach, pensjonatach itp. obowiązek ten przejmuje administracja hotelowa, w innych sytuacjach obowiązek meldunkowy powstaje po 15-dniowym pobycie w danej miejscowości. Należy zgłosić się wtedy osobiście na najbliższy posterunek policji, posterunek Policji Granicznej lub do Urzędu ds. Imigracji (Oficiul Roman pentru Imigrari) w celu zarejestrowania pobytu w Rumunii.

Zasady dostępu obywateli Polski do rumuńskiego rynku pracy

Pracownicy oddelegowani czasowo z Polski do pracy w Rumunii muszą zgłosić ten fakt w terenowym inspektoracie pracy (należy wypełnić odpowiedni formularz). Dane kontaktowe takiego urzędu powinny zostać przekazane firmie polskiej przez rumuńskiego lub zagranicznego odbiorcę świadczonych usług. Przykład formularza, który należy dostarczyć do inspektoratu jest do pobrania na stronie http://www.bukareszt.trade.gov.pl/pl/ (warto pamiętać, że beneficjent świadczonych usług również musi przekazać wypełniony formularz do tego samego inspektoratu). Zawiadomienie powinno być dostarczone do inspektoratu pracy na co najmniej w dniu poprzedzającym rozpoczęcie pracy (WPHI nie podejmuje się interpretacji tego przepisu). Również informacje o wszelkich zmianach dot. delegowanych pracowników muszą być przekazane do lokalnego inspektoratu. Kary za niedostarczenie w/w formularza wynoszą od 4500 RON do 9000 RON.

W razie kontroli konieczne może się okazać przedstawienie kopii kontraktu z inwestorem na świadczenie usług związanych z oddelegowaniem pracowników.

Rynek pracy w Islandii jest w pełni otwarty dla obywateli Unii Europejskiej, w tym Polski. Obywatel polski pragnący podjąć w Islandii zatrudnienie podlega obowiązkowi rejestracji w Narodowym Rejestrze Islandii (Ejóóskra) www.skra.is.

Po przybyciu na Islandię zaleca się udanie do najbliższego urzędu pracy gdzie u doradcy EURES (dane adresowe dostępne są na  stronie  www.eures.europa.eu) można uzyskać pomoc i poradę np. w sprawie znalezienia pracy, zakwaterowania, aplikowania o numer identyfikacyjny (kennitala) i innych formalności. Po znalezieniu pracy, podpisaniu kontraktu oraz uzyskaniu numeru kennitala można otworzyć konto bankowe i aplikować o kartę podatkową, a także załatwić formalności związane z pozwoleniem na pobyt (jest to jednak wymagane jedynie wówczas, gdy planujemy pobyt przekraczający 3 miesiące).

Strona islandzka zastrzega jednak, iż problemy ze znalezieniem pracy mogą mieć osoby nieznające języka angielskiego. Ponadto od przyjeżdżających do pracy oczekiwana jest gotowość do podjęcia nauki języka islandzkiego.

W Islandii dużo ofert pracy występuje zwykle w przemyśle rybnym oraz w rolnictwie, np. w gospodarstwach rolnych zajmujących się hodowlą trzody chlewnej i na fermach zwierząt futerkowych. Rośnie również zapotrzebowanie na wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników budowlanych.

W dniu 01.05.2011 straciły zastosowanie wszelkie ograniczenia w dostępie do austriackiego rynku pracy dla obywateli polskich. Oznacza to, że obowiązują zasady swobodnego dostępu do rynku pracy obywateli EOG i ich rodzin, bez wymogu ubiegania się o pozwolenia o pracę.

Jedynie dla obywateli Bułgarii i Rumunii obowiązują okresy przejściowe , ograniczające dostęp do rynku pracy.

Istnieją określone przepisy austriackie, które określają krok po kroku jak poruszać się po austriackim rynku pracy w celu znalezienia zatrudnienia.

Zanim wybierzemy się do Austrii warto z wykorzystaniem stron internetowych poczytać nt. informacji o poszczególnych krajach związkowych i regionalnych szansach na znalezienie pracy za pośrednictwem sieci EURES. Przydatna będzie strona urzędu pracy (AMS) www.ams.at i zarejestrowanie się za jej pośrednictwem w bazie poszukujących pracy Job-Room. Warto także skorzystać z usług doradców zawodowych i wykonać test predyspozycji i zainteresowań zawodowych (w zakładce Berufskompas- czyli kompas zawodowy) lub interaktywny trening ubiegania się o pracę. Przydatne będą także informacje przygotowane przez służby AMS nt. poszczególnych zawodów (BIS), barometr kwalifikacyjny (opisujący trendy i szanse na rynku pracy m.in. ze względu na kwalifikacje, regiony, baza danych poszczególnych zawodów oraz instytucji kształcących, informacje nt. świadczeń wypłacanych przez AMS oraz sposoby ubiegania się o nie.

Informacje na stronie urzędu pracy (AMS) www.ams.at dotyczące pobytu, pracy, świadczeń w Austrii są także dostępne w języku angielskim www.ams.at/english.html

Po przyjeździe do Austrii należy pamiętać, że w celu pobierania w Austrii świadczeń należnych z kraju pochodzenia (np. zasiłek dla bezrobotnych) konieczne jest osobiste udanie się do jednej z siedzib urzędu pracy (AMS) i zameldowanie się w nim.

Wsparcie w procesie poszukiwania pracy lub pomoc doradczą z zakresu doradztwa zawodowego można także uzyskać bezpośrednio w AMS.

Szczególnie w obszarze turystyki i rolnictwa oraz leśnictwa istnieje sezonowe zapotrzebowanie na wykwalifikowaną siłę fachową oraz pracowników w charakterze pomocy. Zapotrzebowanie to nie jest zaspokojone przez rodzimych pracowników, dlatego m.in. w rejonie wschodniej Austrii (Dolna i Góra Austria, Burgerland, Wiedeń) poszukiwani są w okresie od wiosny do jesieni pracownicy sezonowi do zbiorów (np. owoców - winogrona, warzyw - szparagi). W regionach górskich zachodniej Austrii o rozwiniętej infrastrukturze turystycznej pracownicy sezonowi są potrzebni od listopada do marca. Czekają na nich miejsca pracy w charakterze restauratorów, kucharzy, kelnerów, pokojówek a także na stanowiskach nie wymagających kwalifikacji m.in. do wykonywania prac porządkowych, pomocy w kuchni czy jako pomoc pokojówki.

W branży turystycznej panują szczególne uregulowania prawne, np. specjalne przeliczanie czasu pracy. Dokładnych informacji na temat praw i obowiązków pracobiorców w tej branży można zasięgnąć w Izbie Pracowniczej i Związkach Zawodowych.

Ciekawa strona:

www.eures.europa.eu

Z dniem 1 maja 2004 r. władze Cypru wdrożyły w pełni unijną zasadę swobodnego przepływu osób, co w konsekwencji oznacza możliwość swobodnego poszukiwania i podejmowania pracy przez obywateli polskich w Republice Cypru (grecka część wyspy). Obywatele polscy mogą być zatrudniani na Cyprze na ogólnych zasadach obowiązujących także Cypryjczyków tj. bez żadnych ograniczeń (oczywiście z uwzględnieniem ogólnie obowiązujących w ramach Unii Europejskiej zasad), limitów i przepisów dyskryminujących.

Obywatele polscy mają prawo wjazdu na Cypr na podstawie ważnego paszportu lub dowodu osobistego. Przy wjeździe nie ma żadnego obowiązku rejestracji pobytu.

Osoby, które mają zamiar pozostać na wyspie dłużej niż 3 miesiące i podjąć tutaj pracę, muszą uzyskać określone zezwolenia i dokumenty.

Po pierwsze, należy udać się na najbliższy posterunek policji i ubiegać się tam o Zaświadczenie Rejestracji Pobytu dla Obcokrajowców (Alien Registration Certificate). Uzyskanie tego zaświadczenia jest formalnością, gdyż ma ono na celu monitoring cudzoziemców podejmujących pracę na Cyprze. W większości przypadków rejestrację taką załatwia pracodawca, należy jednak pamiętać, że formalnie obowiązek zgłoszenia spływa na pracownika-cudzoziemca i to on powinien dopilnować spełnienia tej formalności.

Po drugie, należy złożyć wniosek o pozwolenie na pobyt (residence permit) do Civil Registry and Migration Department (w chwili obecnej usługi te świadczy Wydział Imigracyjny na lokalnym posterunku policji). Wniosek musi być złożony nie później niż 4 miesiące od przyjazdu na Cypr. W celu złożenia wniosku o uzyskanie residence permit, obywatel polski powinien udać się osobiście do jednej z ww. instytucji i tam przedłożyć następujące dokumenty:

  • prawidłowo wypełniony formularz (wniosek) aplikacyjny (formularze takie dostępne są w każdym Wydziale Imigracyjnym na posterunkach policji); należy zwrócić uwagę, że formularze różnią się nieco w zależności od kategorii pobytu, o jaką ubiega się obcokrajowiec (pobyt w związku z zatrudnieniem, samozatrudnienie, emerytura, studia i nauka itp.),

  • ważny paszport lub dowód osobisty,

  • 2 zdjęcia,

  • wnieść opłatę w wysokości €8,54.

Po znalezieniu pracy (czyli po podpisaniu właściwej umowy/kontraktu pracy) fakt ten należy zarejestrować w odpowiednim departamencie Ministerstwa Pracy i uzyskać poprzez lokalne (najbliższe miejsca pobytu) Biuro Pracy (District Labour Office) - numer ubezpieczenia społecznego (social insurance number) - czynności te na ogół dokonywane są przez pracodawców, gdyż są one elementem legalizacji zatrudnienia - jednak również i w tym przypadku jak najszybsze załatwienie ww. spraw leży w żywotnym interesie pracownika - obcokrajowca.

Decyzja o prawie pobytu (residence permit) wydawana jest najpóźniej w ciągu 6 miesięcy od daty złożenia wniosku. Prawo pobytu wydawane jest na okres pięciu lat i będzie automatycznie przedłużane w miarę potrzeby i okoliczności. Pracę można podjąć w trakcie załatwiania powyższych formalności (nie trzeba czekać na koniec procedury wydawania pozwolenia na pobyt stały).

Dodatkowe informacje na powyższy temat można uzyskać (w języku angielskim) pod numerem telefonu: +357 22804400 lub pod adresem e-mail:migration@crmd.moi.gov.cy.

Jak wynika z powyższych zasad, obywatel polski (poza formułą samozatrudnienia) powinien podejmować pracę na Cyprze na podstawie podpisanej z pracodawcą odpowiedniej umowy o świadczenie pracy (kontraktu) - pisemna umowa poza wszystkimi aspektami prawnymi, regulującymi stosunki pracodawca - pracownik, jest podstawowym dokumentem do uzyskania prawa pobytu. Przedłożenie pracownikowi umowy/kontraktu pracy, w której zawarte są podstawowe obowiązki i prawa stron jest absolutnie wymagane przez cypryjskie prawo pracy. Pracodawcy nie dopełniający tego obowiązku narażają się na dotkliwe kary finansowe i administracyjne. W wypadku niewywiązania się pracodawcy z ww. obowiązku należy zgłosić skargę do następującej instytucji administracji cypryjskiej: Director of Industrial Service, tel.+357 22401695, e-mail: info @dlr.mlsi. gov.cy.

Bez żadnych ograniczeń dyskryminujących (tzn. na takich samych zasadach jak obywatele cypryjscy) możliwe też będzie podejmowanie przez Polaków na Cyprze działalności gospodarczej w ramach tzw. samozatrudnienia. W takim przypadku należy zgłosić zamiar prowadzenia określonej działalności w odpowiedniej komórce resortu pracy (rejestracja) oraz zwrócić się do Departamentu Ubezpieczeń Społecznych (Social Insurance Dept.) o nadanie odpowiedniego numeru ubezpieczenia społecznego.

Resort pracy przy rejestracji wniosku udziela formalnie zgody na prowadzenie działalności w ramach samozatrudnienia na okres pięciu lat (to samo dotyczy obywateli cypryjskich), po tym terminie - w razie kontynuacji działalności, zgoda będzie automatycznie przedłużana. Zgoda jw. stanowi podstawę do uzyskania prawa pobytu na Cyprze według procedury opisanej powyżej.

Obywatele polscy mają prawo poszukiwania pracy na terenie Republiki Czeskiej; przysługuje im również możliwość korzystania z usług i ofert czeskich urzędów pracy. Jedynym wymogiem stawianym obywatelom polskim zamierzającym w Republice Czeskiej poszukiwać pracy jest potwierdzenie posiadania odpowiednich środków utrzymania. Pracodawca jest zobowiązany poinformować urząd pracy o fakcie podjęcia zatrudnienia przez obywatela UE.

Osoby zamierzające pozostać dłużej, niż 30 dni na terenie Republiki Czeskiej powinny zarejestrować miejsce swojego pobytu w jednostce Policji ds. Cudzoziemców i Pogranicza. Aby móc pracować w Republice Czeskiej, obywatel polski nie musi posiadać zezwolenia na pracę.