Edukacja przedszkolna w Europie

Państwo

Czechy

Flaga Czech biało czerwona z niebieskim trójkątem
Państwo: Czechy
Ludność 2012 (mln): 10,5
Język urzędowy: czeski
Domena internetowa: .cz
Kod telefoniczny: +420
Kod kraju: CZ
Przewidywany czas kształcenia, 2009: 17,7
uczniowie, pl. publiczne, ISCED 1-3, 2011 (%): 93,7
uczniowie, pl. prywatne, ISCED 1-3, 2011 (%): 6,3
odsetek uczniów i studentów ISCED 0-6 w całej populacji, 2000 (%): 21,5
odsetek uczniów i studentów ISCED 0-6 w całej populacji, 2009 (%): 20,6
absolwenci szkół średnich ISCED 3 w wieku 20-24, 2010 (% populacji): 91,9

Przedszkole (materska śkola) stanowi część systemu edukacji o długoletniej tradycji. Edukacja przedszkolna opiera się na Ramowym Programie Nauczania dla Kształcenia Przedszkolnego zatwierdzonym przez ministerstwo w 2004 roku, który obowiązuje w szkołach od roku szkolnego 2007/08. Edukacja przedszkolna nie jest obowiązkowa, jednak do przedszkoli uczęszcza około 84% grupy wiekowej od 3 do 6 lat, z czego 91% w roku poprzedzającym rozpoczęcie nauki w szkole podstawowej. Od rodziców można pobierać opłaty stanowiące maksymalnie 50% kosztów bieżących (niezwiązanych z kształceniem) ponoszonych przez gminy, przy czym nie dotyczy to roku poprzedzającego rozpoczęcie nauki w szkole, podczas którego kształcenie jest dla wszystkich dzieci bezpłatne.

Placówka

Typowy wiek

Poziom ISCED

Materska śkola

3-6

0

Dla dzieci znajdujących się w społecznie niekorzystnej sytuacji, klasy przygotowawcze mogą zostać założone w trakcie roku poprzedzającego rozpoczęcie obowiązku szkolnego w ramach zakladni śkoly (szkoły powszechne).




źródło: Eures, Eures Polska, Eurostat, Eurydice, Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej


Poniżej linki prowadzące do poradnika dotyczącego pracy w Europie (dział praca)

Minister nauki i szkolnictwa wyższego Lena Kolarska-Bobińska informuje, że nowe przepisy - m.in. dotyczące zniesienia opłat za drugi i kolejne kierunki - zaczną obowiązywać już od najbliższego roku akademickiego. "Ustawa o szkolnictwie wyższym wprowadzi wiele zmian, które otwierają uniwersytety na nowe trendy i wyzwania, które czekają nas w przyszłości" - mówi szefowa resortu nauki.
Na polskich uczelniach powstają rozwiązania, którymi zainteresowani są prywatni przedsiębiorcy. Na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu opracowano np. PSI-Toolkit - zestaw narzędzi do przetwarzania języka naturalnego. Prof. Krzysztof Jassem tłumaczy, że narzędzia pozwalają m.in. rozłożyć tekst na poszczególne wyrazy, określić, jakimi są częściami mowy i wskazać jak tłumaczyć je na inne języki. Na podstawie PSI-Toolkit naukowcy z UAM opracowali dla firmy Samsung moduły tłumaczenia automatycznego. Prof. Jassem zdradza, że praca naukowców może być wykorzystana m.in. przy rozpoznawaniu mowy w smartfonach.
Finanse i rachunkowość, ekonomię lub zarządzanie od października 2014 r. będzie można studiować w trybie mobile learning w Akademii Finansów i Biznesu Vistula w Warszawie. Studenci zrealizują 60% nauki przez internet, a 40% na uczelni. Pierwszych 20 osób otrzyma iPada mini wraz z zestawem oprogramowania.
W Uniwersytecie Śląskim w Katowicach po pierwszej turze rekrutacji system internetowy odnotował ponad 17 tys. zapisów, co jest podobnym wynikiem jak w ubiegłym roku. Ogółem uczelnia na studiach stacjonarnych i niestacjonarnych I oraz II stopnia przygotowała 17 tys. 350 miejsc.
Budownictwo i fizjoterapia to najpopularniejsze kierunki studiów wśród kandydatów, ubiegających się o miejsca na Politechnice Świętokrzyskiej i Uniwersytecie Jana Kochanowskiego w Kielcach. Takie same kierunki studiów były najbardziej oblegane także podczas ubiegłorocznej rekrutacji. Jednak obecnie na każdej z uczelni chce studiować o ok. 15 proc. studentów mniej niż przed rokiem.
Na Uniwersytecie Szczecińskim w pierwszym etapie największym zainteresowaniem cieszyły się skandynawistyka i psychologia (na obu kierunkach ponad cztery osoby na jedno miejsce), następnie filologia angielska i prawo (na tych kierunkach ponad dwie osoby na miejsce), a także bezpieczeństwo wewnętrzne (dwie osoby na miejsce) oraz mikrobiologia (prawie dwie osoby na miejsce).
Akademia Finansów i Biznesu Vistula jest pierwszą uczelnią w Polsce, która oferuje studia prowadzone w ramach University of London International Programmes. Studenci mogą zdobyć dyplom University of London – jednej z najlepszych uczelni na świecie, bez wyjeżdżania z naszego kraju. Do wyboru jest 8 kierunków studiów o profilu biznesowym i ekonomicznym. Rekrutacja trwa do 20 września 2014 r.
Projektant grafiki, by odnieść sukces zawodowy, musi poruszać się równie dobrze w sferze marketingu, zagadnień technologicznych, jak i artystycznych środków wyrazu. Rynek reklamy odczuwa wyraźny brak tak wszechstronnie wykształconych osób - mówi Anna Treska- Siwoń, grafik i opiekun kierunku Grafika reklamowa i multimedia w Wyższej Szkole Europejskiej w Krakowie.

Zasady dostępu obywateli polskich do irlandzkiego rynku pracy

Od 1 maja 2004 r. Irlandia zdecydowała się na otwarcie granic dla obywateli polskich, którzy będą chcieli przyjechać i pracować w Irlandii.

Aby pracować w Irlandii, będziesz musiał posiadać irlandzki numer ubezpieczenia społecznego (PPS - Personal Public Service Number).

Chcąc go otrzymać, musisz udać się miejscowego Wydziału Spraw Społecznych i Rodziny. Dalsze informacje o składaniu wniosków i wymaganiach są dostępne pod telefonem 1890202325 lub na stronie:

http://www.welfare.ie/EN/Topics/PPSN/Pages/useofppsn.aspx

Od momentu przystąpienia Malty do Unii Europejskiej (1 maja 2004r) zostały zastosowane środki ochronne w celu ograniczenia prawa do swobodnego podejmowania pracy. Oznacza to, że Malta utrzymała system pozwoleń na pracę i może odmówić przyznania pozwolenia jeżeli równowaga maltańskiego rynku pracy zostanie zakłócona w stopniu zagrażającym stopie życiowej lub poziomowi zatrudnienia w danym regionie lub sektorze zatrudnienia.

Od maja 2011 r. ograniczenia te zostały zniesione dla większości krajów UE, w tym Polski. O pozwolenie na pracę na Malcie w dalszym ciągu muszą ubiegać się obywatele Bułgarii i Rumunii oraz obywatele krajów trzecich.

Na terytorium Malty bez zezwolenia na pobyt można przebywać maksymalnie przez 3 miesiące. Granicę przekracza się na podstawie ważnego paszportu lub dowodu osobistego. Jeśli osoba chciałaby pozostać dłużej na Malcie powinna złożyć wniosek o pozwolenie na wydłużenie pobytu w Departamencie Spraw Obywatelskich i Emigracyjnych (Citizenship and Expatriate Affairs Department).

Pozwolenie takie może zostać wydane w przypadku spełnienia przez osobę składającą wniosek szeregu mniejszych wymagań oraz po udowodnieniu, iż posiada ona zabezpieczenie finansowe zapewniające środki utrzymania. Procedura powyższa musi zostać przeprowadzona za każdym razem, kiedy obcokrajowiec planuje przedłużyć swój pobyt na Malcie. Bardziej szczegółowe informacje uzyskamy w:

Citizenship and Expatriate Affairs Department

3, Castille Place
Valletta VLT2000

Tel.: +356 22 001 830, +356 22 001 800, +356 21 250 569-73

Fax: +356 21 237 513

e-mail:citizenship@gov.mt

W dniu 1 maja 2006 r. Hiszpania, po dwuletnim okresie ograniczającym swobodny dostęp do rynku pracy, otworzyła rynek pracy dla Polaków.

W związku z tym każdy obywatel Polski ma prawo podjąć pracę w Hiszpanii bez konieczności posiadania pozwolenia na pracę. W kwestiach zatrudnienia, świadczeń socjalnych i podatków Polacy mają takie same prawa jak Hiszpanie. Otwarcie granic jest równoznaczne z nieogr aniczoną możliwością podjęcia legalnej pracy bez zezwoleń na pracę.

Po przyjeździe do Hiszpanii należy dopełnić formalności meldunkowych na lokalnym posterunku policji. Należy również wystąpić o zaświadczenie o zameldowaniu, które można otrzymać w lokalnym urzędzie miasta lub gminy (Ayuntamiento) w oparciu o umowę najmu lub rachunek za jedną ze stałych opłat mieszkaniowych (na nasze nazwisko) lub zaświadczenie od właściciela mieszkania o zakwaterowaniu. Meldunek zapewnia korzystanie z prawa do bezpłatnej opieki zdrowotnej, udziału w wyborach lokalnych i do Parlamentu Europejskiego.

Należy uzyskać numer identyfikacji cudzoziemca NIE (Numero de identificación de Extranjeros), który otrzymuje się na komisariatach policji zajmującymi się wydawaniem

dokumentacji dla cudzoziemców (Więcej informacji: www.mir.es oraz www.euroresidentes.com/inmigracion/numero-de-identificacion-de-extranieros.htm)

W tym celu musimy posiadać ważny paszport lub dowód osobisty oraz jego kserokopię, zaświadczenie o zameldowaniu oraz wyjaśnić cel, w jakim chcemy ten numer uzyskać (np. wstępna umowa o pracę).

W przypadku pobytów dłuższych niż 90 dni, od 30 kwietnia 2007 r. nie ma już wymogu posiadania karty pobytu (Dyrektywa 2004/38/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej). Należy jednak zarejestrować się w Centralnym Rejestrze Cudzoziemców (Registro Central de Extranjeros): www.nie.com.es

W Hiszpanii w ostatnich latach trwał rozkwit rynku nieruchomości. Powstawały nowe autostrady, odcinki metra, lotniska, kamienice i inne, coraz to większe obiekty. Dlatego też bardzo poszukiwani byli w ostatnim czasie fachowcy z dziedzin budowlanych: elektrycy, monterzy, murarze, betoniarze, i inni. Od 2008 r. rozwój budownictwa w Hiszpanii zahamował i nie ma już tak wielkiego zapotrzebowania na powyższe zawody. W dodatku sytuacja gospodarcza oraz sytuacja na rynku pracy uległa znacznemu pogorszeniu w stosunku do lat ubiegłych. Wg EUROSTAT stopa bezrobocia w Hiszpanii osiągnęła w sierpniu 2011 r. 21,2 %, co jest najwyższym wskaźnikiem w całej UE/EOG. Dla porównania średnia stopa bezrobocia w Unii Europejskiej wynosi 10 %, w Polsce 9,4 %, natomiast w strefie euro 10 % (dane wg EUROSTAT - sierpień 2011 r.: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/cache/ITY_PUBLIC/3-30092011-BP/EN/3-30092011-BP-EN.PDF ).

Natomiast nadal poszukiwani są zarówno lekarze, chirurdzy, fizykoterapeuci, opiekunowie środowiskowi czy protetycy dentystyczni, jak również kierowcy, mechanicy. Hiszpanie bardzo niechętnie podejmują się zatrudnienia przy sprzątaniu ulic czy wywozie śmieci.

W sezonie wiosennym i letnim najwięcej ofert pracy można znaleźć w takich branżach jak: rolnictwo (przy zbiorach owoców i warzyw), turystyka (hotele i gastronomia: kelnerzy, recepcjoniści, kucharze, pokojówki), leśnictwo. Choć należy też pamiętać, że w ostatnich 3 latach, ze względu na sytuację na hiszpańskim rynku pracy, prace takie podejmują co raz częściej Hiszpanie.

Po podpisaniu umowy pracodawca musi zawiadomić odpowiedni hiszpański organ państwowy o zawarciu umowy z pracownikiem z Polski. Wszystkie formalności związane z zatrudnieniem i rejestracją umowy leżą w gestii pracodawcy, natomiast w przypadku naruszania przez pracodawcę praw pracowniczych czy konfliktów z pracodawcą pracownik może zwrócić się do inspekcji pracy i sądu pracy w Hiszpanii.

W kwestiach świadczeń socjalnych i podatków, Polacy mają takie same prawa jak Hiszpanie, a więc prawo do korzystania z hiszpańskiego systemu socjalnego, do przeniesienia roszczeń emerytalnych i świadczeń, kumulacji składki ubezpieczeniowej oraz prawo do świadczeń rodzinnych. Stwarza to niewątpliwie szerokie możliwości dla wielu Polaków poszukujących zatrudnienia za granicą.

Do podjęcia zatrudnienia przez obywatela Polski na terenie Węgier nie są wymagane żadne zezwolenia. Pracodawca musi jednie zgłosić zatrudnienie obcokrajowca i podać informacje o najbliższych krewnych najpóźniej pierwszego dnia pracy.

Należy wypełnić odpowiedni formularz rejestracyjny we właściwym dla miejsca zatrudnienia urzędzie pracy. Pracodawca musi zgłosić ustanie stosunku pracy najpóźniej następnego dnia po tym fakcie.

Więcej informacji na ten temat: http://www.afsz.hu

Rynek pracy w Islandii jest w pełni otwarty dla obywateli Unii Europejskiej, w tym Polski. Obywatel polski pragnący podjąć w Islandii zatrudnienie podlega obowiązkowi rejestracji w Narodowym Rejestrze Islandii (Ejóóskra) www.skra.is.

Po przybyciu na Islandię zaleca się udanie do najbliższego urzędu pracy gdzie u doradcy EURES (dane adresowe dostępne są na  stronie  www.eures.europa.eu) można uzyskać pomoc i poradę np. w sprawie znalezienia pracy, zakwaterowania, aplikowania o numer identyfikacyjny (kennitala) i innych formalności. Po znalezieniu pracy, podpisaniu kontraktu oraz uzyskaniu numeru kennitala można otworzyć konto bankowe i aplikować o kartę podatkową, a także załatwić formalności związane z pozwoleniem na pobyt (jest to jednak wymagane jedynie wówczas, gdy planujemy pobyt przekraczający 3 miesiące).

Strona islandzka zastrzega jednak, iż problemy ze znalezieniem pracy mogą mieć osoby nieznające języka angielskiego. Ponadto od przyjeżdżających do pracy oczekiwana jest gotowość do podjęcia nauki języka islandzkiego.

W Islandii dużo ofert pracy występuje zwykle w przemyśle rybnym oraz w rolnictwie, np. w gospodarstwach rolnych zajmujących się hodowlą trzody chlewnej i na fermach zwierząt futerkowych. Rośnie również zapotrzebowanie na wykwalifikowanych i doświadczonych pracowników budowlanych.

Od 1 maja 2004 r. Polacy mogą wjechać do Francji na podstawie paszportu lub dowodu osobistego. Zasada swobodnego przepływu osób oznacza, że wjazdu można odmówić tylko w przypadku, kiedy zagraża to bezpieczeństwu wewnętrznemu państwa (np. terroryzm) lub narusza podstawowe zasady współżycia społecznego. Jeżeli natomiast odmowa wjazdu związana będzie z wyrokiem skazującym, to uzasadnienie wyroku musi wskazywać na potencjalną groźbę naruszenia porządku publicznego. Całkowicie zostaje zniesiony obowiązek posiadania wizy, niezależnie od celu i czasu trwania pobytu.

We Francji nie ma obowiązku meldunkowego. W praktyce jednak dokument potwierdzający adres zamieszkania (justificatif de domicile) jest potrzebny, aby podpisać umowę o pracę, założyć konto bankowe, złożyć zeznanie podatkowe, zarejestrować samochód itp.

Aby potwierdzić adres, wystarczy posiadać co najmniej jeden z niżej wymienionych dokumentów: rachunek za prąd lub gaz, rachunek za telefon stacjonarny, rozliczenie podatkowe, rachunek za czynsz, polisę ubezpieczenia mieszkania.

Praca we Francji

Od 1 lipca 2008 roku obywatele polscy mają wolny dostęp do rynku pracy we Francji, na takich samych zasadach jak obywatele francuscy. Oznacza to, że podejmujący pracę na terenie Francji nabywają prawa i obowiązki wynikające z francuskiego kodeksu pracy oraz innych regulacji (np. w zakresie ubezpieczeń społecznych) i nie mają obowiązku posiadania i zezwolenia na pracę (permis de travail).

Każdy Polak mieszkający we Francji ma prawo zarejestrować się w urzędzie pracy (Póle emploi) i z jego pomocą poszukiwać zatrudnienia.

Zniesienie ograniczeń z zakresie dostępu do zatrudnienia we Francji nie ma jednak związku ze stosowaniem przepisów dotyczących zawodów regulowanych. W zakresie wykonywania zawodów regulowanych (np. adwokat, radca prawny, księgowy) obywatele polscy, podobnie jak obywatele innych państw, które przystąpiły do UE w 2004 r. będą poddani regulacjom francuskim. Zawód regulowany to taki, którego wykonywanie jest uzależnione od spełnienia wymagań kwalifikacyjnych i warunków określonych w odrębnych przepisach. Informacje nt. zawodów regulowanych we Francji można uzyskać na stronie internetowej www.education.gouv.fr/sup/default.htm, lub pod adresem - Ministre de l’Education Nationale, 110 rue de Grenelle 75007 Paris, tel. 0033 1 55 55 10 10 .

Najwięcej ofert pracy we Francji zamieszczanych jest w internetowych serwisach z ofertami. Warto zapoznać się na przykład z tym umieszczanymi w takich portalach jak: www.anpe.fr, www.travail.gouv.fr ,www.cadremploi.fr

Można też szukać pracy na Portalu Mobilności Zawodowej http://ec.europa.eu/eures/ lub w Wojewódzkich Urzędach Pracy w całym kraju.

Pracę we Francji można także znaleźć za pośrednictwem francuskich publicznych służb zatrudnienia, czyli ANPE (Agence Nationale Pour l'Emploi) www.anpe.fr. Aby jednak móc korzystać z tego serwisu, trzeba znać język francuski.

Oddelegowanie pracowników polskich do Francji w ramach świadczonych usług

Zgodnie z zasadą swobodnego przepływu osób oraz usług polscy obywatele, polskie przedsiębiorstwa świadczące swoje usługi na terenie Francji mogą w ramach świadczonych usług oddelegowywać do Francji na czas określony swoich pracowników.

Jedną z podstawowych zasad prawa wspólnotowego jest zasada wspólnotowej koordynacji zasada wyłączności i jedności stosowanego ustawodawstwa. Przejawem tej zasady w prawie pracy jest reguła miejsca pracy, tzw. lex loci laboris, która określa, iż pracownik zatrudniony na terytorium jednego państwa członkowskiego podporządkowany jest ustawodawstwu tego państwa, nawet jeżeli mieszka na terenie innego państwa Unii Europejskiej. Prawo wspólnotowe przewiduje jednak kilka wyjątków od tej zasady, m.in. przy oddelegowywaniu pracowników.

Rodzaje oddelegowania wg francuskiego prawa pracy

Zgodnie z przepisami francuskiego kodeksu pracy oddelegowanie pracowników oznacza, iż pracodawca, mający siedzibę poza terytorium Francji, powierza konkretne zadanie swym pracownikom do wykonania na terenie Francji, po zakończeniu zadania wracają oni do Francji. Musi zatem istnieć element transgraniczny.

Przepisy dotyczące oddelegowania stosuje się do pracodawcy, który nie ma swojej siedziby we Francji, a który spełnia jedną z niżej wymienionych przesłanek:

  • świadczy usługi w zakresie działalności o charakterze przemysłowym, handlowym, rzemieślniczym, działalność wykonywaną w ramach wolnego zawodu lub działalność o charakterze rolniczym wykonywaną w ramach umowy zawartej pomiędzy usługodawcą a usługobiorcą za ustalonym wynagrodzeniem

  • mobilność w obrębie jednej grupy przedsiębiorstw

  • oddelegowanie pracowników w ramach pracy tymczasowej przez Agencje Pracy Tymczasowej

  • wykonywanie zadania na własny rachunek

Pracodawca winien prowadzić uznaną działalność w kraju pochodzenia, aby moc wysłać do Francji swoich pracowników jako pracowników oddelegowanych. W przypadku, gdy przedsiębiorca prowadzi regularną, stałą, nieprzerwaną działalność na terytorium Francji, wówczas winien założyć przedsiębiorstwo we Francji.

Podstawowe obowiązki prawno-administracyjne

Aby pracodawca delegujący swoich pracowników do Francji na czas do 24 miesięcy mógł korzystać z polskich przepisów dotyczących ubezpieczenia społecznego, winien zwrócić się z wnioskiem do właściwego oddziału ZUS o poświadczenie formularza A1 /dawny E 101/. Następnie, przed rozpoczęciem świadczenia usługi, pracodawca winien złożyć deklarację

o oddelegowaniu, sporządzoną w języku francuskim, w departamentalnej dyrekcji pracy w miejscu wykonywania usługi na terenie Francji. W przypadku, gdy usługi świadczone są w kilku miejscach, zgłoszenia dokonuje się w pierwszym miejscu świadczonej usługi. Wykaz departamentalnych dyrekcji pracy znajduje się na stronie francuskiego Ministerstwa Pracy: www.npdc.travail.gouv.fr. Zgodnie z właściwością, urzędy te zobowiązane są do udzielania szczegółowych informacji w zakresie formalności wymaganych przy świadczeniu usług na terenie Francji.

Deklaracja winna zawierać:

  • dane dotyczące polskiego przedsiębiorstwa

  • informacje o świadczonej usłudze

  • informacje dotyczące oddelegowanych pracowników do wykonywania usługi:

- dane personalne pracowników najemnych (salaries)

- godziny ich czasu pracy

- miejsce pobytu pracowników.

Brak wymaganej deklaracji podlega karze grzywny przewidzianej dla wykroczeń czwartego stopnia która wynosi 135 euro.

W okresie delegowania swoich pracowników do Francji pracodawca zobowiązany jest do przestrzegania przepisów francuskich, tzn.:

  • wynagrodzenie za pracę wykonaną we Francji nie może być nisze od minimalnego francuskiego wynagrodzenia, czyli od tzw. SMIC, które aktualnie wynosi 9,00 euro brutto za godzinę pracy (stan na sierpień 2011). Jednocześnie należy pamiętać, że układy zbiorowe dla niektórych zawodów mogą określać postanowienia korzystniejsze w tym zakresie. Lista układów zbiorowych dostępna jest na stronie internetowej www.legifrance.gouv.fr

  • obowiązkowe wydawanie pracownikowi tzw. bulletin de paie, w którym zawarte są informacje o składnikach wynagrodzenia: informacja o premii, dodatkach, informacja o klasyfikacji zawodowej pracownika.

Stypendia dla studentów polskich we Francji

Obywatele polscy nie potrzebują karty pobytu do studiowania we Francji. Wystarczy ważny dowód tożsamości lub paszport.

Informacje dotyczącej bogatej oferty stypendialnej można uzyskać na stronach internetowych Ambasady Francji w Polsce: www.ambafrance-pl.org oraz na stronach Biura Uznawalności Wykształcenia i Wymiany Międzynarodowej: www.buwiwm.edu.pl

Zgodnie z zasadą swobody przepływu osób, każdy obywatel Unii Europejskiej ma prawo do wyboru miejsca zamieszkania i zatrudnienia. Zasada ta, od 1 maja 2011 po 7-letnim okresie przejściowym, obowiązuje również na terenie Niemiec. Tym samym o podjęciu pracy decyduje wyłącznie pracodawca i kandydat do pracy. Nie ma żadnych pozwoleń na wykonywanie pracy. Polacy maja takie same prawa i obowiązki jak pozostali pracownicy, a pracodawca nie może ich dyskryminować ze względu na narodowość.

Pracownicy zatrudnieni w ramach realizacji umowy o dzieło - oddelegowanie pracowników zatrudnionych w Polsce

Przedsiębiorca, który w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej zatrudnia pracowników na podstawie umowy o pracę, może delegować swoich pracowników do wykonywania określonej pracy na terenie Niemiec. Oddelegowanie może być na własny rachunek i pod swoim kierownictwem lub do zakładu lub przedsiębiorstwa znajdującego się na terenie Niemiec. Na wniosek pracodawcy ZUS poświadcza ubezpieczenie delegowanych pracowników na formularzach U-101. Pracownicy delegowani (do 12 miesięcy) są zwolnieni z obowiązku składkowego w Niemczech oraz mają prawo do niemieckiej opieki medycznej na podstawie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego wydawanej przez NFZ.

Pracownik oddelegowany jest cały czas zatrudniony w przedsiębiorstwie w Polsce na umowę o pracę. Pracownicy będący w oddelegowaniu i wykonujący usługę, opłacani są przez polskiego pracodawcę i podlegają wyłączenie jego kierownictwu. Usługobiorca wypłaca kwotę uzgodnioną w kontrakcie z polska firmą za wykonaną usługę, i ta dopiero w Polsce wypłaca oddelegowanemu pracownikowi wynagrodzenie za wykonaną pracę.

Z racji obowiązywania ustawy o swobodnym przepływie w UE, nie jest wymagane zezwolenie na legalny pobyt w Niemczech. Urzędy ds. obcokrajowców wydają obywatelom Polski automatycznie wspólnotowe zaświadczenie o prawie do pobytu.

Obywatele polscy korzystają z prawa do swobodnego przepływu osób w ramach Unii Europejskiej/Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Od 1 stycznia 2007 r. obywatele polscy mogą wjeżdżać i przebywać na terytorium Republiki Bułgarii przez 90 dni w ciągu 6 miesięcy, licząc od dnia pierwszego wjazdu, oraz przejeżdżać tranzytem przez terytorium Republiki Bułgarii na podstawie ważnych paszportów lub dowodów osobistych.

Pobyt powyżej 90 dni.

Prawo pobytu na okres przekraczający trzy miesiące uzyskują obywatele UE:

  • zatrudnieni lub prowadzący działalność gospodarczą w Bułgarii,

  • mający wystarczające środki utrzymania dla siebie i członków swojej rodziny, aby nie

stanowić podczas swego pobytu obciążenia dla systemu pomocy społecznej państwa członkowskiego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne,

  • przybyli do Bułgarii w celu podjęcia nauki, w tym szkolenia zawodowego, oraz mający pełne ubezpieczenie zdrowotne i środki finansowe na utrzymanie.

Więcej informacji na stronie: www.mfa.bg

Obcokrajowcy - nie będący obywatelami Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii mają prawo do zatrudnienia na terytorium Republiki Bułgarii jeśli:

  • są zatrudniani przez pracodawcę zgodnie z bułgarskim Kodeksem Pracy,

  • są upoważnieni przez zagranicznego pracodawcę na czas określony do świadczenia usług w ramach kompetencji na terenie Republiki Bułgarii,

  • prowadzą własną firmę.

Zatrudnienie obcokrajowców w Republice Bułgarii reguluje Ustawa o Promowaniu Zatrudnienia oraz odpowiednie uchwały wydane przez Radę Ministrów.

Obcokrajowcy - obywatele Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Szwajcarii i członkowie ich rodzin mogą podjąć pracę w Bułgarii bez ubiegania się o pozwolenie o pracę. Osoby te muszą zarejestrować się w bułgarskim urzędzie pracy jako poszukujący zatrudnienia.

Rejestracja obywateli UE, EOG lub Szwajcarii w urzędzie pracy w Bułgarii.

Każda osoba powyżej 16 roku życia, aktywnie poszukująca pracy ma prawo do zarejestrowania się w bułgarskim urzędzie pracy jako osoba poszukująca zatrudnienia.

Dokumenty wymagane do rejestracji obywateli UE/ EOG:

  • Dowód osobisty lub paszport,

  • Dokument wskazujący rejestrację meldunkową osoby:

  • Zaświadczenie rejestracji meldunkowej na terenie Bułgarii,

  • Zaświadczenie o stałym pobycie:

  1. Dokument potwierdzający nieprzerwany pobyt w Republice Bułgarii - dokument może być wydany po 3 miesiącach od przyjazdu do kraju (wydawany jest przez policję);

  1. Dokument potwierdzający stały pobyt w Republice Bułgarii - dokument wydawany jest przez policję po 5 latach stałego pobytu w kraju;

Dokumenty wymagane do rejestracji jako tzw. osoba poszukująca zatrudnienia dla osób nie będących obywatelami UE/EOG, ale członkami rodzin obywateli UE/EOG:

  • Paszport,

  • Przetłumaczony i potwierdzony dokument poświadczający, że osoba jest członkiem rodziny obywatela UE/EOG (akt ślubu, akt urodzenia, decyzja sądu o adopcji, zaświadczenie rejestracji meldunkowej członka rodziny obywatela UE/EOG, etc.),

  • Dokument potwierdzający rejestrację meldunkową na terytorium Republiki Bułgarii.

  • Zaświadczenie rejestracji meldunkowej na terytorium Bułgarii.

  • Zaświadczenie o stałym pobycie:

  1. Dokument potwierdzający tymczasowy pobyt aż do momentu uzyskania dokumentu potwierdzającego nieprzerwany pobyt (dokument jest wydawany przez policję),

  1. Dokument potwierdzający nieprzerwany pobyt w Republice Bułgarii - dokument może być wydany po 3 miesiącach od przyjazdu do kraju (wydawany jest przez policję),

  1. Dokument potwierdzający stały pobyt w Republice Bułgarii - dokument wydawany jest przez policję po 5 latach stałego pobytu w kraju.

Poszukując zatrudnienia bądź korzystając z praw wynikających z Ustawy o Promocji Zatrudnienia, poszukujący zatrudnienia są zobowiązani do okazania dyplomu ukończenia szkoły, zaświadczenia o szkoleniu zawodowym a także dokumentów potwierdzających doświadczenie zawodowe. Wszystkie dokumenty, o których mowa muszą być poświadczone przez organy wydające. Poszukujący zatrudnienia muszą wypełnić formularz rejestracji w języku bułgarskim. Formularz może być udostępniony w języku angielskim, francuskim lub niemieckim w celu dokładnego zapoznania się z jego treścią.

Poszukujący zatrudnienia mogą otrzymać zaświadczenie zawierające informacje o okresie, w którym osoba była zarejestrowana jako poszukujący zatrudnienia w bułgarskim urzędzie pracy.